فیلم Tango & Cash 1989

اگر واقعاً می‌خواستی مرگ را رودررو ببینی، باید ازدواج می‌کردی. سیلوستر استالونه و کرت راسل در نقش دو پلیس کاملاً متفاوت لس‌آنجلس ظاهر می‌شوند که توسط یک دشمن قسم‌خورده تله می‌خورند و مجبور می‌شوند برای پاک‌کردن نامشان کنار هم کار کنند. فیلم بی‌پروا مردانه و کاملاً محصول دوران خودش است؛ سرگرمی ساده و پرانرژی‌ای که پر از اکشن‌های مبتکرانه و دیالوگ‌های تک‌خطی به‌یادماندنی است. استالونه نقش تانگو...

اگر واقعاً می‌خواستی مرگ را رودررو ببینی، باید ازدواج می‌کردی. سیلوستر استالونه و کرت راسل در نقش دو پلیس کاملاً متفاوت لس‌آنجلس ظاهر می‌شوند که توسط یک دشمن قسم‌خورده تله می‌خورند و مجبور می‌شوند برای پاک‌کردن نامشان کنار هم کار کنند. فیلم بی‌پروا مردانه و کاملاً محصول دوران خودش است؛ سرگرمی ساده و پرانرژی‌ای که پر از اکشن‌های مبتکرانه و دیالوگ‌های تک‌خطی به‌یادماندنی است. استالونه نقش تانگو را بازی می‌کند، پلیسی آراسته و موقر، و راسل نقش کش را دارد، مأموری شُلخته و اهل عمل که بعداً سؤال می‌پرسد؛ هر دو در شغلشان بسیار حرفه‌ای‌اند اما کاملاً با هم تفاوت دارند. فیلم عمدتاً روی شیمی میان استالونه و راسل جلو می‌رود؛ آن‌ها با بحث‌ها و شوخی‌های کنایه‌آمیز شخصیت‌هایشان را زنده و جذاب می‌کنند. کارگردانی آندری کونچالفسکی در خلق سکانس‌های اکشن خوب است، اما متأسفانه در یک‌سوم پایانی فیلم ریتم افت می‌کند، وقتی که دو پلیس ناسازگار کم‌کم به هم احترام می‌گذارند و دوست می‌شوند و داستان به پایان قابل پیش‌بینی‌اش نزدیک می‌شود. این موضوع که نقش منفی اصلیِ جک پالانس محدود است، و اینکه رِکین — دست راست او که توسط بریان جیمز بازی شده — با لهجه بریتانیایی نامناسبی اجرا شده، کمکی به وضعیت نمی‌کند. تری هچر نیز صرفاً برای جلوه‌های ظاهری و به‌عنوان واسطه‌ای بین این دو قرار گرفته است. با این حال، فیلمنامه و اجرای درخشان دو بازیگر اصلی باعث شده این فیلم، با وجود کاستی‌ها، برای بسیاری از کسانی که در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ از آن لذت بردند، هنوز محبوب بماند. 7/10