فیلم Rule Breakers 2025

فیلم‌هایی درباره آدم‌هایی که با وجود موقعیت نامساعد به پیروزی می‌رسند، به‌خاطر روایت‌های الهام‌بخش‌شان معمولاً راحت‌تر دل تماشاگران را می‌برند. این موضوع در آثار واقعی و فیلم‌هایی که فضایی خانوادگی و خوش‌قلبانه دارند، بیشتر صادق است. با این حال، همین خصوصیات گاهی می‌تواند به اغراق و زیاده‌روی بیانجامد که در این فیلم هم کاملاً محسوس است. فیلم داستان تیم رباتیک «آفغان دریمِرز» را روایت می‌کند؛ چهار...

فیلم‌هایی درباره آدم‌هایی که با وجود موقعیت نامساعد به پیروزی می‌رسند، به‌خاطر روایت‌های الهام‌بخش‌شان معمولاً راحت‌تر دل تماشاگران را می‌برند. این موضوع در آثار واقعی و فیلم‌هایی که فضایی خانوادگی و خوش‌قلبانه دارند، بیشتر صادق است. با این حال، همین خصوصیات گاهی می‌تواند به اغراق و زیاده‌روی بیانجامد که در این فیلم هم کاملاً محسوس است. فیلم داستان تیم رباتیک «آفغان دریمِرز» را روایت می‌کند؛ چهار دانش‌آموز دبیرستانی پرتلاش و خلاق — امبر افسالی، نینا حسین‌زاده، سارا ملال رو، و مریم سراج — که با اختراعات مکانیکی‌اشان توجه زیادی جلب کردند. الهام‌بخش آن‌ها مربی‌شان، رویا محبوب، برنامه‌نویس افغان است (با بازی نیکول بوشری) که مأموریت خود را آشنایی دختران کشورش با فرصت‌های فناوری نوآورانه قرار داد. با کمک برادرش علی (نورین گولامغاوس)، یک کارآفرین بخشنده در حوزهٔ کامپیوتر، سامیر سینها (علی فاضل) و چند حامی دیگر، محبوب تیمی تشکیل داد که در چند رقابت بین‌المللی رباتیک حاضر شد. دست‌یابی به این هدف آسان نبود؛ آن‌ها با مشکلاتی مثل تأمین مالی، فراهم کردن قطعات لازم و مقاومت بخشی از مردان مردسالار جامعهٔ افغانستان روبرو بودند که به‌ندرت باور داشتند زنان کشورشان شایسته تحصیل یا شرکت در چنین فعالیت‌هایی هستند. اثر اخیر نویسنده-کارگردان بیل گاتنتاگ تقریباً همهٔ مولفه‌های لازم برای چنین فیلمی را دارد، ولی بارها در رساندن پیام‌هایش زیاده‌روی می‌کند و نکاتی را تکرار می‌کند که نیازی به این‌گونه فشار آوردن بر مخاطب ندارند. ساختار فیلم هم چندان بدیع نیست و دنباله‌روی سخت‌گیرانه‌ای از فرمول‌های قابل‌پیش‌بینی دارد، طوری که خیلی چیزها را بدون به‌کارگیری تخیل برای بیننده آشکار می‌گذارد، حتی اگر قبلاً با جزئیات این داستان آشنا نبوده باشید. با این حال، فیلم نکات الهام‌بخشی دربارهٔ پایبندی، اراده، نوآوری و ارزش برابری فرصت‌های آموزشی برای زنان بیان می‌کند، تصویربرداری‌های هوشمندانه‌ای دارد، موسیقی متنوعی ارائه می‌دهد و بازی‌های قابل‌قبولی از مجموعه‌ای عمدتاً تازه‌کار به نمایش می‌گذارد. تلاش‌های محبوب برای پرورش آرزوهای تحصیلی و شغلی زنان واقعاً تأثیرگذار بود و بین سقوط رژیم سرکوبگر طالبان و بازگشت آن‌ها، زمینهٔ تغییرات فرهنگی را فراهم کرد. متأسفانه با وجود اهمیت بی‌چون‌وچرای این روایت، این فیلم حقِ این داستان را به‌خوبی ادا نکرده و آثار به‌مراتب بهتری شایستهٔ آن بود تا اینکه از دلِ این تجربهٔ نسبتاً ناامیدکننده برآید.