فیلم Extinction 2018

تماشای این فیلم واقعاً لذت‌بخش بود؛ دوباره هم می‌توانم ببینم و آن را توصیه می‌کنم. من طرفدار پروپاقرص مایکل پنا («انت‌من») و لیزی کاپلان («Mean Girls») هستم و هرچند هر دو اغلب بازیگران کمدی سنتی‌اند، این فیلم قطعاً توانایی‌های متنوع بازیگری‌شان را نشان می‌دهد. ارزش تولید فیلم در کل نسبتاً بالاست، اما بعضی انتخاب‌ها حداقل اشاره‌ای دارند به فیلم‌های ارزانِ قدیمی؛ به‌ویژه زرهِ مهاجمان که بی‌دلیل...

تماشای این فیلم واقعاً لذت‌بخش بود؛ دوباره هم می‌توانم ببینم و آن را توصیه می‌کنم. من طرفدار پروپاقرص مایکل پنا («انت‌من») و لیزی کاپلان («Mean Girls») هستم و هرچند هر دو اغلب بازیگران کمدی سنتی‌اند، این فیلم قطعاً توانایی‌های متنوع بازیگری‌شان را نشان می‌دهد. ارزش تولید فیلم در کل نسبتاً بالاست، اما بعضی انتخاب‌ها حداقل اشاره‌ای دارند به فیلم‌های ارزانِ قدیمی؛ به‌ویژه زرهِ مهاجمان که بی‌دلیل مضحک به نظر می‌رسد. تقریباً همهٔ نقاط قوت فیلم پشت دیوارهای اسپویلر پنهان‌اند، چون فیلم جنبهٔ معمایی دارد — حتی در خود طرح اولیه. من معمولاً به وسترن‌ها و علمی‌تخیلی‌ها فرصت بیشتری می‌دهم قبل از اینکه قیدشان را بزنم، چون خیلی از فیلم‌های این ژانرها ضعیف‌اند، بنابراین با «Extinction» با تردید ادامه دادم. از یک سو برایم سخت بود قبول کنم که پیتر — کسی که بعدها بی‌هیچ تردیدی و در فشار شدید برای خانواده‌اش جانش را به خطر می‌اندازد — در ابتدا به‌خاطر کابوس‌های بد، خانواده‌اش را این‌طور بی‌تفاوت کنار بگذارد. در بررسی زندگی، کار و دوستان او هم چیز جالب و برجسته‌ای دیده نمی‌شد. نکتهٔ اصلی این است که این کابوس‌ها مهم‌اند و قرار است نقش مهمی در رویدادها داشته باشند؛ اما آیا واقعاً چنین نقشی ایفا کردند؟ من فکر می‌کردم این خواب‌های پیش‌بینی‌کننده به او کمک می‌کنند تا اتفاقات را توضیح دهد یا حتی به بقا کمک کند، اما معلوم شد صحنه‌های کابوسش خارج از ترتیب زمانی‌اند و صادقانه بگویم، چندان مفید نبودند. پس هدفشان چه بود؟ سوالات کوچک‌تر و پراکندهٔ دیگری هم داشتم؛ مثلاً در این عصر اندرویدهای هوش مصنوعی و سفینه‌های فضایی آینده‌نگر، چرا پیتر باید برای بستن در گاراژ انباری دستش را داخل ببرد و دکمه‌ای را فشار دهد؟ واقعاً تکنولوژی درهای کرکره‌ای همین‌جا متوقف مانده؟ با این حال فیلم را تا انتها دیدم و آن را به‌عنوان سرگرمی‌ای سبک توصیه می‌کنم — فیلم چند زاویهٔ داستانی جالب دارد که در ابتدا مشخص نیستند.