فیلم Strangers When We Meet 1960

وقتی معمار موفق لری (کیرک داگلاس) پس از رساندن فرزندش کنار اتوبوس مدرسه با مگی (کیم نوواک) که از زندگی خسته است برخورد می‌کند، از همان ابتدا مشخص است که اوضاع دارد آتش می‌گیرد. لری با ایو (باربارا راش) ازدواج کرده و مگی هم همسر نویسندهٔ برجسته راجر (ارنی کووکس) است؛ راجر هم لری را برای طراحی و ساخت خانه‌ای جدید بر فراز تپه برای...

وقتی معمار موفق لری (کیرک داگلاس) پس از رساندن فرزندش کنار اتوبوس مدرسه با مگی (کیم نوواک) که از زندگی خسته است برخورد می‌کند، از همان ابتدا مشخص است که اوضاع دارد آتش می‌گیرد. لری با ایو (باربارا راش) ازدواج کرده و مگی هم همسر نویسندهٔ برجسته راجر (ارنی کووکس) است؛ راجر هم لری را برای طراحی و ساخت خانه‌ای جدید بر فراز تپه برای خانواده‌اش استخدام کرده است. تا اینجا همه‌چیز شبیه ملودرام خانوادگی معمولی است که به‌نظر من داگلاس نقش چندانی در آن ندارد. خوشبختانه همسایه نسبتاً منزجرکننده، فلیکس (والتر متاو)، هم هست که کم‌حرف است اما همه‌چیز را می‌بیند. البته همیشه چمن آن‌طرف سبزتر به‌نظر می‌رسد و زوج خائن کم‌کم درمی‌یابند که شاید لذت آنی وجود داشته باشد، اما خوشبختی چیز دیگری است. زندگی‌های پنهان و سطحی آن‌ها نوعی عشق ایجاد کرده اما توخالی و ناپایدار است و بی‌گناهان مجبور به پرداخت بهای خیانت‌هایشان می‌شوند. بین داگلاس و نوواک تا حدودی شیمی وجود دارد؛ ارنی کووکس هم نسبتاً تأثیرگذار است، اما واقعاً متاو با حضور اندک اما بسیار مؤثرش حتی در پایان تا حدی تهدیدآمیز ظاهر می‌شود. پایان فیلم بیشتر در حد آهی ضعیف است تا انفجاری بزرگ، که بعد از دو ساعت موسیقی نسبتاً کشدار و فیلم‌برداری ساحلی برایم کمی ناامیدکننده بود. اگر به‌جای داگلاس بازیگری قوی‌تر و پرشخصیت‌تر بود شاید بیش‌تر لذت می‌بردم؛ با این حال نگرش فیلم به پیامدهای آن‌چه «برد آسان» خوانده می‌شود، هنوز جذاب است.