فیلم ترکی Love Again

اگر این‌طور بود که من باشم و پیام‌های کوتاه عاطفی از شماره‌ای ناشناس دریافت کنم، احتمالاً مودبانه به فرستنده اطلاع می‌دادم که شماره‌اش اشتباه است؛ اما این‌جا «راب» (سام هیوهان) وقتی چنین پیام‌هایی را می‌گیرد، به‌جای این کار کنجکاوی‌اش تحریک می‌شود و همکارانش «لیزا» (لیدیا وست) و «بیلی» (راسل تووی) هم وارد ماجرا می‌شوند. او از متن پیام‌ها سرنخی به‌دست می‌آورد و در نهایت قرار...

اگر این‌طور بود که من باشم و پیام‌های کوتاه عاطفی از شماره‌ای ناشناس دریافت کنم، احتمالاً مودبانه به فرستنده اطلاع می‌دادم که شماره‌اش اشتباه است؛ اما این‌جا «راب» (سام هیوهان) وقتی چنین پیام‌هایی را می‌گیرد، به‌جای این کار کنجکاوی‌اش تحریک می‌شود و همکارانش «لیزا» (لیدیا وست) و «بیلی» (راسل تووی) هم وارد ماجرا می‌شوند. او از متن پیام‌ها سرنخی به‌دست می‌آورد و در نهایت قرار ملاقاتی در اپرا جور می‌کند و با «میرا» (پریانکا چوپرا جوناس) آشنا می‌شود؛ دختری که هنوز از مرگ دوست‌پسر سابقش در تصادف شوکه است و به‌خاطر بازتخصیص شماره آن مرد، بی‌خبر برای شماره او پیام می‌فرستد. هم‌زمان، «راب» مأمور می‌شود گفت‌وگویی مفصل با سلین دیون ترتیب دهد و بعد از شروعی لغزان در کنفرانس خبری، او ناگهان تصمیم می‌گیرد به کمک این قهرمان ساده‌دل بیاید تا رابطهٔ عجیب‌وغریب او را سر و سامان دهد. فیلم چند نکتهٔ مثبت جز صدای قدرتمند سلین دیون ندارد؛ بازی او و بسیاری از بازیگران دیگر ضعیف است و فیلمنامه هم کم‌مایه و کلیشه‌ای به‌نظر می‌رسد. نقش سام هیوهان هم از الگوی معمول چهرهٔ جذاب فاصله دارد، ولی این تفاوت کمکی به بهتر شدن کلیت فیلم نمی‌کند؛ داستان از نامعقول به مضحک کشیده می‌شود و تنها در صورتی به پایان می‌رسد که پایانش عملاً دیرتر از آنچه باید اتفاق می‌افتد. تنها صحنهٔ قابل‌توجه، حضور نیک جوناس در نقش مردی وسواس‌گونه دربارهٔ سلامت است که وقتی می‌فهمد قرار نیست با همراهش رابطه‌ای برقرار کند، در همان تاکسی به‌دنبال شریکی می‌گردد تا کالری نوشیدنی‌ها را بسوزاند. در مجموع فیلم سرگرم‌کننده و فراموش‌شدنی است؛ ارزش دیدن در سینما را ندارد و اگر بخواهید آن را تماشا کنید، بهتر است از بخش‌هایی که چند صحنهٔ قابل‌توجه دارند، رد شوید؛ بازی نقش اصلی مرد ضعیف، مبارزهٔ نهایی بی‌معنی و نبود پیوستگی در صحنه‌ها از ضعف‌های اصلی‌اند.