بیوگرافی
چر (زادهٔ چریل سارکیسیان؛ ۲۰ مهٔ ۱۹۴۶) خواننده، بازیگر و شخصیت تلویزیونی آمریکایی است. با لقب «الههٔ پاپ» شناخته میشود و به خاطر صدای کنترآلتوی اندروجینی، حرفهٔ چندوجهی، ارائهٔ بصری جسورانه و بازآفرینی مداومِ تصویر و صدای خود شهرت دارد. سازگاری او زمینهساز چند بازگشت به اوج شد و جایگاهش...
چر (زادهٔ چریل سارکیسیان؛ ۲۰ مهٔ ۱۹۴۶) خواننده، بازیگر و شخصیت تلویزیونی آمریکایی است. با لقب «الههٔ پاپ» شناخته میشود و به خاطر صدای کنترآلتوی اندروجینی، حرفهٔ چندوجهی، ارائهٔ بصری جسورانه و بازآفرینی مداومِ تصویر و صدای خود شهرت دارد. سازگاری او زمینهساز چند بازگشت به اوج شد و جایگاهش را بهعنوان یک نماد فرهنگی در طول یک حرفهٔ هفتدههای تثبیت کرد. چر در سال ۱۹۶۵ بهعنوان بخشی از دوئت زوجِ فولک راک Sonny & Cher به شهرت رسید و همزمان در عرصهٔ انفرادی نیز با تکآهنگهای قرارگرفته در دهتای برتر از جمله "All I Really Want to Do" و "Bang Bang (My Baby Shot Me Down)" موفقیت کسب کرد. در دههٔ ۱۹۷۰ او از سانی بونو جدا شد و با "Gypsys, Tramps & Thieves"، "Half-Breed" و "Dark Lady" صدر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ آمریکا را فتح کرد و در آن زمان تبدیل به هنرمند زنِ تکنفره با بیشترین تکآهنگ شمارهٔ یک در تاریخ آمریکا شد.
پس از یک وقفه برای تمرکز بر بازیگری، چر با آلبومهای متاثر از راک Cher (۱۹۸۷)، Heart of Stone (۱۹۸۹) و Love Hurts (۱۹۹۱) به موسیقی بازگشت و با "If I Could Turn Back Time" و "The Shoop Shoop Song (It's in His Kiss)" تکآهنگهای شمارهٔ یک بینالمللی بهدست آورد. او با آلبوم دنس-پاپ Believe (۱۹۹۸) به اوج تجاری رسید که «اثر چر» را معرفی کرد؛ استفادهٔ افراطی و سبکی از اوتوتیون برای تغییر و کجکردن وکال. آهنگ عنوانی به ترانهٔ شمارهٔ یک سال ۱۹۹۹ در آمریکا تبدیل شد و پرفروشترین تکآهنگ یک خوانندهٔ زن در بریتانیا بود. آثار قرن بیستویکم او شامل Closer to the Truth (۲۰۱۳) و Dancing Queen (۲۰۱۸) است که هر دو با ورود در جایگاه سومِ جدول بیلبورد ۲۰۰، به بالاترین آلبومهای انفرادی او از نظر رتبهبندی در آمریکا تبدیل شدند.
چر در دههٔ ۱۹۷۰ با برنامههایش در شبکهٔ سیبیاس، The Sonny & Cher Comedy Hour که بیش از ۳۰ میلیون بینندهٔ هفتگی جذب میکرد، و برنامهٔ همنامِ Cher به ستارهٔ تلویزیون بدل شد. او در سال ۱۹۸۲ با نمایش Come Back to the 5 & Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean اولین حضور خود در برادوی را تجربه کرد و در اقتباس سینمایی آن بازی کرد. برای نقشآفرینی در Silkwood (۱۹۸۳)، Mask (۱۹۸۵) و Moonstruck (۱۹۸۷) تحسین منتقدان را برانگیخت و برای نقش در دومی جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. چر سپس در Mermaids (۱۹۹۰)، If These Walls Could Talk (۱۹۹۶) که در آن کارگردانی را تجربه کرد، Tea with Mussolini (۱۹۹۹)، Burlesque (۲۰۱۰) و Mamma Mia! Here We Go Again (۲۰۱۸) بازی کرد. زندگی و حرفهٔ او الهامبخش موزیکال جاکباکس The Cher Show در سال ۲۰۱۸ بود.
با فروش ۱۰۰ میلیون نسخه، چر در میان پرفروشترین هنرمندان موسیقی جهان قرار دارد. افتخارات او شامل یک جایزهٔ اسکار، یک امی، یک گرمی، سه گلدن گلوب، جایزهٔ نماد بیلبورد، جایزهٔ جشنواره فیلم کن، تقدیرهایی از مرکز کندی و شورای طراحان مد آمریکا و ورود به تالار مشاهیر راک اند رول است. چر تنها هنرمندِ سولو است که در هفت دههٔ پیاپی—از دههٔ ۱۹۶۰ تا ۲۰۲۰—تکآهنگ شمارهٔ یک در یک جدول بیلبورد داشته است. تور خداحافظیِ Living Proof او در سالهای ۲۰۰۲–۲۰۰۵ پربازدهترین تور کنسرت توسط یک هنرمند زن در آن زمان بود و ۲۵۰ میلیون دلار آمریکا درآمد داشت (حدود ۳۹۰ میلیون دلار در ۲۰۲۳). چر همچنین بهخاطر مد، دیدگاههای سیاسی، حضور در شبکههای اجتماعی، خیریه و کنشگریاش شناخته میشود، از جمله حمایت از حقوق LGBTQ و پیشگیری از HIV/AIDS.
نمایش بیشتر
