بیوگرافی
همفری دِفورست بوگارت (۲۵ دسامبر ۱۸۹۹ – ۱۴ ژانویه ۱۹۵۷)، که لقب او «بوگی» بود، بازیگر آمریکایی بود. اجراهای او در فیلمهای کلاسیک هالیوود او را به یک نماد فرهنگی آمریکایی تبدیل کرد. در سال ۱۹۹۹، مؤسسه فیلم آمریکا بوگارت را بهعنوان بزرگترین ستاره مرد سینمای کلاسیک آمریکا انتخاب کرد.
بوگارت...
همفری دِفورست بوگارت (۲۵ دسامبر ۱۸۹۹ – ۱۴ ژانویه ۱۹۵۷)، که لقب او «بوگی» بود، بازیگر آمریکایی بود. اجراهای او در فیلمهای کلاسیک هالیوود او را به یک نماد فرهنگی آمریکایی تبدیل کرد. در سال ۱۹۹۹، مؤسسه فیلم آمریکا بوگارت را بهعنوان بزرگترین ستاره مرد سینمای کلاسیک آمریکا انتخاب کرد.
بوگارت بازیگری را در نمایشهای برادوی آغاز کرد و کار خود در سینما را با فیلم Up the River (۱۹۳۰) برای فاکس شروع کرد و در دهه بعد در نقشهای مکمل ظاهر شد و بهطور منظم نقش گنگسترها را بازی میکرد. او برای بازی در نقش دوک مانتی در The Petrified Forest (۱۹۳۶) مورد تحسین قرار گرفت، اما در وارنر برادرز اغلب در نقشهای فرعی قرار میگرفت در حالی که بازیگران دیگر نقشهای اصلی را دریافت میکردند. بوگارت همچنین برای اجرای نقش گنگستر هیو «بِیبی فِیس» مارتین در Dead End (۱۹۳۷) به کارگردانی ویلیام وایلر نقدهای مثبتی دریافت کرد.
جهش او از نقشهای مکمل به ستارهشدن با High Sierra (۱۹۴۱) آغاز شد و با The Maltese Falcon (۱۹۴۱)، که یکی از نخستین فیلمهای بزرگ نوآر محسوب میشود، به اوج رسید. کارآگاهان خصوصی بوگارت، سم اسپید (در The Maltese Falcon) و فیلیپ مارلو (در The Big Sleep از ۱۹۴۶)، الگوی کارآگاهان در دیگر فیلمهای نوآر شدند. مهمترین نقش عاشقانه او نقش مقابل اینگرید برگمن در Casablanca (۱۹۴۲) بود که برای آن اولین نامزدیاش برای جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را بهدست آورد. بوگارت ۴۴ ساله و لورن باکال ۱۹ ساله در طول فیلمبرداری To Have and Have Not (۱۹۴۴) عاشق یکدیگر شدند. در سال ۱۹۴۵، چند ماه پس از پایان تصویربرداری اصلی The Big Sleep، دومین فیلمشان، او از همسر سومش طلاق گرفت و با باکال ازدواج کرد. پس از ازدواج، آنها نقش معشوق یکدیگر را در فیلمهای معمایی و مهیج Dark Passage (۱۹۴۷) و Key Largo (۱۹۴۸) بازی کردند.
اجرای بوگارت در The Treasure of the Sierra Madre (۱۹۴۸) و In a Lonely Place (۱۹۵۰) اکنون از بهترینهای او بهشمار میرود، هرچند هنگام انتشار فیلمها چنین شناختهای پیدا نکردند. او دوباره آن شخصیتهای آشفته و ناپایدار را بهعنوان فرمانده یک شناور نیروی دریایی در جنگ جهانی دوم در The Caine Mutiny (۱۹۵۴) بازی کرد، فیلمی که از دیدگاه منتقدان و از نظر تجاری موفق بود و برای او نامزدی دیگری در رشته بهترین بازیگر مرد به همراه داشت. او بهخاطر بازی در نقش ناخدای لجباز یک قایق بخار رودخانهای در برابر نقش مبلغی که کاتارین هپبورن ایفا میکرد، در ماجرای آفریقایی جنگ جهانی اول The African Queen (۱۹۵۱) جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد. دیگر نقشهای مهم در سالهای پایانی زندگی او شامل The Barefoot Contessa (۱۹۵۴) با آوا گاردنر و رقابت سینمایی او با ویلیام هولدن برای توجه آدری هپبورن در Sabrina (۱۹۵۴) بود. بوگارت که سیگاری و الکلی پرمصرف بود، در ژانویه ۱۹۵۷ بر اثر سرطان مری درگذشت.
نمایش بیشتر
