بیوگرافی
لورنس کر اُلیویه، بارون اُلیویه، دارندهٔ نشان شایستگی (OM) (22 مه 1907 – 11 ژوئیه 1989) بازیگر و کارگردان انگلیسی بود که همراه با همعصرانش رالف ریچاردسون، پگی اشکرافت و جان گیلمگد، بر صحنهٔ تئاتر بریتانیا در اواسط قرن بیستم تسلط داشت. او در طول حرفهاش همچنین در فیلمها فعالیت...
لورنس کر اُلیویه، بارون اُلیویه، دارندهٔ نشان شایستگی (OM) (22 مه 1907 – 11 ژوئیه 1989) بازیگر و کارگردان انگلیسی بود که همراه با همعصرانش رالف ریچاردسون، پگی اشکرافت و جان گیلمگد، بر صحنهٔ تئاتر بریتانیا در اواسط قرن بیستم تسلط داشت. او در طول حرفهاش همچنین در فیلمها فعالیت کرد و بیش از پنجاه نقش سینمایی ایفا کرد. در اواخر دوران کارش، در نقشهای تلویزیونی موفقیت قابلتوجهی به دست آورد.
خانوادهٔ او ارتباطی با تئاتر نداشتند، اما پدر اُلیویه که کشیش بود تصمیم گرفت پسرش بازیگر شود. پس از حضور در یک مدرسهٔ بازیگری در لندن، اُلیویه فنون بازیگری را در مجموعهای از مشاغل بازیگری در اواخر دههٔ 1920 آموخت. در 1930 اولین موفقیت مهمش در وست اند را با نمایش Private Lives اثر نوئل کاورد بهدست آورد و در اولین فیلمش ظاهر شد. در 1935 در یک اجرای مشهور از رومئو و ژولیت نقشآفرینی کرد کنار جان گیلمگد و پگی اشکرافت، و تا پایان دهه ستارهای شناختهشده شده بود. در دههٔ 1940، او همراه با ریچاردسون و جان بورل هممدیر اولد ویک بود و آن را به شرکتی بسیار محترم تبدیل کرد. در آنجا نقشهای برجستهٔ او شامل ریچارد سوم شکسپیر و اودیپِسِ سوفوکل بود. در دههٔ 1950 اُلیویه بهعنوان بازیگر-مدیر مستقل فعالیت میکرد، اما کار صحنهاش کمرنگ شده بود تا اینکه در 1957 به گروه پیشروی English Stage Company پیوست تا نقش عنوانی نمایش The Entertainer را بازی کند، نقشی که بعدها در فیلم نیز آن را ایفا کرد. از 1963 تا 1973 او بنیانگذار و مدیر تئاتر ملی بریتانیا بود و یک گروه مقیم را اداره کرد که بسیاری از ستارگان آینده را پرورش داد. نقشهای او در آنجا شامل نقش عنوانی اتللو (1965) و شایلاک در تاجر ونیزی (1970) بود.
از میان فیلمهای اُلیویه میتوان به بلندیهای بادگیر (1939)، ربکا (1940) و یک سهگانهٔ فیلمهای شکسپیر که خود در آنها هم بازیگر و هم کارگردان بود: هنری پنجم (1944)، هملت (1948) و ریچارد سوم (1955) اشاره کرد. فیلمهای بعدی او شامل The Shoes of the Fisherman (1968)، Sleuth (1972)، Marathon Man (1976) و The Boys from Brazil (1978) بودند. حضورهای تلویزیونی او شامل اقتباسی از The Moon and Sixpence (1960)، Long Day's Journey into Night (1973)، Love Among the Ruins (1975)، Cat on a Hot Tin Roof (1976)، Brideshead Revisited (1981) و King Lear (1983) بود.
افتخارات اُلیویه شامل دریافت عنوان شوالیه (1947)، یک عنوان اشرافی مادامالعمر (1970) و نشان شایستگی (1981) بود. برای کارهای تصویریاش چهار جایزهٔ اسکار، دو جایزهٔ بفتا، پنج جایزهٔ اِمی و سه جایزهٔ گلدن گلوب دریافت کرد. بزرگترین تالار تئاتر ملی به نام او نامگذاری شده و او در جوایز لورنس اُلیویه که سالانه توسط انجمن تئاتر لندن اهدا میشود نیز گرامی داشته میشود. او سه بار ازدواج کرد: با بازیگر جیل ازموند از 1930 تا 1940، ویویان لی از 1940 تا 1960، و جون پلاورایت از 1961 تا زمان مرگش.
نمایش بیشتر
