بیوگرافی
مارگارت هیلدا تاچر، بارونس تاچر، LG، OM، DStJ، PC، FRS، HonFRSC (با نام خانوادگی هنگام تولد رابرتس؛ 13 اکتبر 1925 – 8 آوریل 2013) یک دولتمند بریتانیایی و سیاستمدار حزب محافظهکار بود که از 1979 تا 1990 نخستوزیر پادشاهی متحد و از 1975 تا 1990 رهبر حزب محافظهکار بود. او...
مارگارت هیلدا تاچر، بارونس تاچر، LG، OM، DStJ، PC، FRS، HonFRSC (با نام خانوادگی هنگام تولد رابرتس؛ 13 اکتبر 1925 – 8 آوریل 2013) یک دولتمند بریتانیایی و سیاستمدار حزب محافظهکار بود که از 1979 تا 1990 نخستوزیر پادشاهی متحد و از 1975 تا 1990 رهبر حزب محافظهکار بود. او طولانیترین دوره خدمت بهعنوان نخستوزیر بریتانیا در قرن بیستم و نخستین زنی بود که این سمت را برعهده داشت. بهعنوان نخستوزیر، او سیاستهای اقتصادیای را اجرا کرد که به تاچریسم شناخته میشوند. یک خبرنگار شوروی او را «بانوی آهنین» لقب داد، لقبی که با سیاستها و سبک رهبری بیامان او همراه شد.
تاچر شیمی را در کالج سومرویل، آکسفورد خواند و مدتی کوتاه بهعنوان شیمیدان پژوهشی کار کرد قبل از آنکه وکیل شود. او در سال 1959 بهعنوان نمایندهٔ پارلمان از حوزهٔ فینچلی انتخاب شد. ادوارد هیث او را در دولت 1970–1974 خود بهعنوان وزیر آموزش و علوم منصوب کرد. در سال 1975، او هیث را در انتخابات رهبری حزب محافظهکار شکست داد و رهبر اپوزیسیون شد؛ نخستین زنی که رهبری یک حزب سیاسی بزرگ در بریتانیا را برعهده گرفت.
پس از پیروزی در انتخابات سراسری 1979 و روی کار آمدن بهعنوان نخستوزیر، تاچر مجموعهای از سیاستهای اقتصادی را معرفی کرد که هدف آنها معکوس کردن نرخ بالای تورم و غلبهٔ بریتانیا بر مشکلات پس از «زمستان نارضایتی» و رکودی در پیشرو بود. فلسفهٔ سیاسی و سیاستهای اقتصادی او بر آزادی فردی بیشتر، خصوصیسازی شرکتهای دولتی و کاهش قدرت و نفوذ اتحادیههای کارگری تأکید داشت. محبوبیت او در سالهای نخستین دولتش در میانهٔ رکود و افزایش بیکاری کاهش یافت. پیروزی در جنگ فالکلند در 1982 و بهبود اقتصاد موجب احیای حمایت از او شد و نتیجهٔ آن پیروزی قاطع او در انتخابات 1983 بود. او در بمبگذاری هتل برایتون 1984 که توسط ارتش جمهوریخواه موقتی ایرلند (Provisional IRA) انجام شد، در یک سوءقصد جان سالم به در برد و در جریان اعتصاب معدنچیان 1984–85، پیروزی سیاسیای علیه اتحادیهٔ ملی معدنچیان بهدست آورد. در سال 1986، تاچر نظارت بر لغو مقررات بازارهای مالی بریتانیا را بهعهده داشت که منجر به رونق اقتصادی شد و به «بیگ بنگ» شهرت یافت.
تاچر در سال 1987 برای دورهٔ سوم نیز با پیروزی قاطع دوباره انتخاب شد، اما حمایت بعدی او از شارژ اجتماعی (که بهعنوان «مالیات سرانه» نیز شناخته میشد) بهشدت نامحبوب بود و دیدگاههای روزافزون اروپاسپتیک او نسبت به جامعهٔ اروپایی با نظرات سایر اعضای کابینهاش مشترک نبود. او در سال 1990، پس از آنکه چالشی علیه رهبریاش مطرح شد، از مقام نخستوزیری و رهبری حزب کنارهگیری کرد و جان میجر، وزیر دارایی او، جانشینش شد. پس از بازنشستگی از مجلس عوام در 1992، به او لقب اعزازی مادامالعمر بارونس تاچر (از کیستون در شهرستان لینکلنشایر) اعطا شد که به او حق نشستن در مجلس اعیان را میداد. در سال 2013، او در سن 87 سالگی در هتل ریتز لندن بر اثر سکته درگذشت.
تاچر شخصیتی قطبی در سیاست بریتانیا بود، اما با این حال در رتبهبندیهای تاریخی و افکار عمومی نسبت به نخستوزیران بریتانیا بهطور مطلوبی مورد ارزیابی قرار میگیرد. دورهٔ فعالیت او بهسوی سیاستهای نئولیبرال در بریتانیا واقعیاتی را بازتعریف کرد؛ میراث پیچیدهای که به این تغییر نسبت داده میشود، تا قرن بیستویکم همچنان مورد بحث و بررسی است.
نمایش بیشتر
