بیوگرافی
ماریا میچی (۱۴ مه ۱۹۲۱ – ۷ آوریل ۱۹۸۰) بازیگر نقشهای مکمل ایتالیایی بود که با روبرتو روسلینی در دو شاهکار اولیهٔ نئورئالیسم او کار کرد: رم، شهر باز و پایزا.
میچی ابتدا بهعنوان ماشیننویس در یک دفتر حقوقی کار میکرد، سپس بهعنوان پیشخدمت سالن در تئاترو کواترو فونتان در رم...
ماریا میچی (۱۴ مه ۱۹۲۱ – ۷ آوریل ۱۹۸۰) بازیگر نقشهای مکمل ایتالیایی بود که با روبرتو روسلینی در دو شاهکار اولیهٔ نئورئالیسم او کار کرد: رم، شهر باز و پایزا.
میچی ابتدا بهعنوان ماشیننویس در یک دفتر حقوقی کار میکرد، سپس بهعنوان پیشخدمت سالن در تئاترو کواترو فونتان در رم مشغول شد. در فصل ۱۹۴۲–۱۹۴۳ مورد توجه قرار گرفت و نقشهای کوچکی در گروهِ سرجیو توفانو و دیانا توریری به او داده شد. منتقد ایرنه بیگناردی او را «زنی بسیار نزدیک به مقاومت و حزب کمونیست» خواند. در سال ۱۹۴۸ با کریستیان-ژاک در فیلم La Chartreuse de Parme همکاری کرد. او در سپتامبر ۱۹۴۹ با دوک آگوستو تورلونیا ازدواج کرد و از دنیای سینما به تئاتر روی آورد، بهویژه با کارگردان گویدو سالوینی همکاری کرد. این ازدواج در سال ۱۹۵۶ در سان مارینو ابطال شد. او حرفهٔ سینماییاش را در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ از سر گرفت و در این مدت در ۱۲ فیلم بازی کرد، از جمله «آخرین تانگو در پاریس» اثر برناردو برتولوچی و «سالون کیتی» اثر تینتو براس که آخرین فیلم او بود.
توضیحات بالا از مقاله ویکیپدیا Maria Michi گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA قرار دارد، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
