بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
مایکل دنیس برایانت (۵ آوریل ۱۹۲۸ – ۲۵ آوریل ۲۰۰۲) بازیگر تئاتر و تلویزیون بریتانیایی بود.
برایانت در مدرسهٔ باترسی گرامر تحصیل کرد و پس از انجام خدمت در نیروی دریایی تجاری و ارتش، به مدرسهٔ نمایش رفت و در بسیاری از تولیدات صحنهای لندن ظاهر شد. او...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
مایکل دنیس برایانت (۵ آوریل ۱۹۲۸ – ۲۵ آوریل ۲۰۰۲) بازیگر تئاتر و تلویزیون بریتانیایی بود.
برایانت در مدرسهٔ باترسی گرامر تحصیل کرد و پس از انجام خدمت در نیروی دریایی تجاری و ارتش، به مدرسهٔ نمایش رفت و در بسیاری از تولیدات صحنهای لندن ظاهر شد. او نخستین حضور سینماییاش را در سال ۱۹۵۵ تجربه کرد. برجستهترین نقش او متیو در اقتباس سهگانهٔ «جادههای آزادی» ژان-پل سارتر از شبکهٔ BBC2 در سال ۱۹۷۰ بود. ظاهر شدن او بهعنوان بازیگر مهمان در نقش وینگ کامندر مارش، که در قسمت «Tweedledum» سریال درام بیبیسی Colditz (۱۹۷۲) خود را دیوانه نشان میدهد، هنوز بهطور گستردهای به یاد آورده میشود.
برایانت توسط اورسن ولز برای ایفای نقش اصلی در فیلم The Deep، اقتباس ولز از رمان چارلز ویلیامز Dead Calm، انتخاب شد. تولید مکرراً با کمبود پول مواجه میشد و پس از مرگ بازیگر لارنس هاروی در سال ۱۹۷۳، ولز تولید را متوقف کرد و اعلام نمود که فیلم—که به جز یک شات جلوههای ویژه از انفجار یک کشتی، تکمیل شده بود—عرضه نخواهد شد. (این رمان در نهایت در سال ۱۹۸۹ به فیلم اقتباس شد.)
در سال ۱۹۶۹ برایانت عشقش به صحنه را به سفری عجیب در قلمرو فیلمهای کالت برد، و نقش یک فاحشهٔ مرد زیرک را بازی کرد که خانوادهای هوسباختهٔ قاتل را در کمدی سیاه Mumsy, Nanny, Sonny and Girly، اقتباسی از نمایشی اثر میزی ماسکو، فریب میدهد. بهدلیل بازاریابی ضعیف و فقدان اعتماد توزیعکننده به فیلم، فیلم خیلی زود به فراموشی سپرده شد حتی پیش از آنکه فرصت پیدا کند دنبالکنندگانی در فرهنگ کالت بهدست آورد.
یکی از بهیادماندنیترین اجراهای برایانت در نمایش تلویزیونی کلاسیک بیبیسی The Stone Tape (۱۹۷۲) بود، که در آن او رهبر تیمی از دانشمندان را بازی میکند که به بررسی دیدن ارواح در یک عمارت گوتیک گرفته و افسرده میپردازند.
برایانت همچنین نقش مکمل یک روانپزشک سادیستی را در کمدی سیاه کلاسیک کالت The Ruling Class در کنار پیتر اوتول و آلاستیر سیم ایفا کرد. او همچنین در فیلم Gandhi (۱۹۸۲) ساختهٔ ریچارد آتنبرو بهعنوان یک دیپلمات بریتانیایی ظاهر شد.
پس از اینکه لنین را در فیلم Nicholas and Alexandria بازی کرده بود، برایانت بعداً همین نقش را در نمایشنامهٔ رابرت بولت State of Revolution (۱۹۷۷) بازآفرینی کرد. او پیشتر در اثر ناموفق بولت Gentle Jack همبازی بود. اجرای یک نمایشنامهٔ بولت در ۱۹۷۷ اما از این نظر اهمیت داشت که اولین نقشی را که او در تئاتر ملی ایفا کرد نشان میداد؛ جایی که او به مدت یک ربع قرن حضور مستمر داشت. برایانت که توسط مایکل بیلینگتون «عضوی استوار و قابلاطمینانِِ گروه» توصیف شده بود، پیشتر از سال ۱۹۶۴ با شرکت رویال شکسپیر اجرا میکرد، از جمله در تولید نخست نمایش هارولد پینتر The Homecoming (۱۹۶۵) که در آن نقش تدی، دانشگاهی بازگشته را بازی میکرد.
در سال ۱۹۸۰ مایکل برایانت جایزهٔ تئاتر انجمن منتقدان درام لندن را برای بهترین بازیگر به دست آورد، و اجراهای دیگر تئاتریاش نیز به همان اندازه مورد تحسین قرار گرفت. برایانت در سالهای ۱۹۸۸ و ۱۹۹۰ جوایز لارنس الیویر را برد و دو بار دیگر نیز نامزد شد.
شرح بالا از مقالهٔ ویکیپدیا Michael Bryant (actor) است، منتشرشده تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل همکاران در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
