بیوگرافی
ساموئل مایکل فولر (۱۲ اوت ۱۹۱۲ – ۳۰ اکتبر ۱۹۹۷) فیلمنامهنویس، رماننویس و کارگردان فیلم آمریکایی بود که به ساخت فیلمهای ژانری کمبودجه با موضوعات جنجالی شهرت داشت.
او به نام ساموئل مایکل فولر در ووستر، ماساچوست زاده شد، فرزند بنجامین رابینوویچ، یک مهاجر یهودی از روسیه، و ربکا بام، یک...
ساموئل مایکل فولر (۱۲ اوت ۱۹۱۲ – ۳۰ اکتبر ۱۹۹۷) فیلمنامهنویس، رماننویس و کارگردان فیلم آمریکایی بود که به ساخت فیلمهای ژانری کمبودجه با موضوعات جنجالی شهرت داشت.
او به نام ساموئل مایکل فولر در ووستر، ماساچوست زاده شد، فرزند بنجامین رابینوویچ، یک مهاجر یهودی از روسیه، و ربکا بام، یک مهاجر یهودی از لهستان. پس از مهاجرت به آمریکا، نام خانوادگی خانواده از رابینوویچ به «فولر» تغییر کرد، احتمالاً با الهام از پزشکی که با کشتی میفلفلاور به آمریکا آمده بود. در سن ۱۲ سالگی کار در روزنامهنگاری را بهعنوان پیغامبر روزنامه آغاز کرد. در ۱۷ سالگی بهعنوان خبرنگار جرائم در نیویورک برای روزنامه New York Evening Graphic مشغول به کار شد. او خبر مرگ جین ایگلز را منتشر کرد. از اواسط دههٔ ۱۹۳۰ به نوشتن رمانهای عامهپسند و فیلمنامه پرداخت. فولر همچنین بهعنوان نویسندهٔ سایه برای فیلمنامهها کار میکرد ولی هرگز به مصاحبهکنندگان نمیگفت کدام فیلمنامهها را بهصورت سایهای نوشته و توضیح میداد «برای همین است که نویسندهٔ سایه وجود دارد».
در طول جنگ جهانی دوم، فولر به پیادهنظام ارتش ایالات متحده پیوست. او به گردان ۱۶ پیادهنظام، لشکر یکم پیادهنظام مأمور شد و در درگیریهای سنگینی شرکت داشت. او در فرودها در آفریقا، سیسیل و نورماندی شرکت داشت و همچنین در بلژیک و چکسلواکی در عملیات حضور داشت. در سال ۱۹۴۵ در آزادسازی اردوگاه کار اجباری آلمانی در فالکناو حضور داشت و فیلمبرداری ۱۶ میلیمتری انجام داد که بعدها در مستند Falkenau: The Impossible استفاده شد. برای خدماتش، نشان برنز، نشان نقره و مدال قلب بنفش به او اعطا شد. فولر از تجربیات جنگی خود بهعنوان سوژه در فیلمهایش استفاده کرد، بهویژه در The Big Red One (۱۹۸۰)، نام مستعار لشکر یکم پیادهنظام.
پس از آنکه فیلم جنجالی او «White Dog» توسط پارامونت پیکچرز کنار گذاشته شد، فولر به فرانسه نقل مکان کرد و دیگر هرگز فیلمی آمریکایی کارگردانی نکرد. فولر نهایتاً به آمریکا بازگشت. او بر اثر علل طبیعی در خانهاش در کالیفرنیا درگذشت. در نوامبر ۱۹۹۷، اتحادیه کارگردانان گردهمایی سهساعتهای به افتخار او برگزار کرد که کورتیس هنسون، دوست دیرینه و همنویسندهٔ او در White Dog، میزبان آن بود. او از خود همسرش کریستا و دخترش سامانتا را به جای گذاشت.
نمایش بیشتر
