بیوگرافی
شاید بیش از همه برای نقش «بیگ اد سامرز»، گانگستری تشنهٔ قدرت و دوست جیمز کگنی در "White Heat" (1949) به یاد آورده میشود. با نام رابرت الکساندر کاکران در یورکا، کالیفرنیا به دنیا آمد؛ او پسر یک چوببر کالیفرنیایی بود که خانواده را در دههٔ ۱۹۲۰ به وایومینگ منتقل...
شاید بیش از همه برای نقش «بیگ اد سامرز»، گانگستری تشنهٔ قدرت و دوست جیمز کگنی در "White Heat" (1949) به یاد آورده میشود. با نام رابرت الکساندر کاکران در یورکا، کالیفرنیا به دنیا آمد؛ او پسر یک چوببر کالیفرنیایی بود که خانواده را در دههٔ ۱۹۲۰ به وایومینگ منتقل کرد، جایی که کاکران بزرگ شد. پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه وایومینگ در ۱۹۳۹، کاکران بهطور مداوم بهعنوان یک کابوی در وایومینگ کار کرد، در حالی که مهارتهای بازیگریاش را در تئاترهای فصلی و منطقهای پرورش میداد و بهتدریج به برادوی راه یافت. در ۱۹۴۵ با امجیام قرارداد بست و برای چند سال بعد عمدتاً نقشهای فرعیِ گانگستر یا بوکسور را بازی کرد. او با "Boston Blackie Booked on Suspicion" (1945) اولین فیلمش را ساخت و بهسرعت با "Wonder Man" (1945) دنبال شد. پس از آزاد شدن از قراردادش در ۱۹۴۸، به برادوی بازگشت و با می وست کار کرد؛ سال بعد با وارنر برادرز قرارداد بست و در فیلمهایی مانند "The Damned Don't Cry" (1950)، "Highway 301" (1950) و "Tomorrow is Another Day" (1951) نقشهای اصلی بهدست آورد. وارنر برادرز اغلب او را در نقش شرور در چندین فیلم وسترن خود قرار میداد، مانند "Dallas" (1950) و "Back to God's Country" (1953). با پایان قراردادش در ۱۹۵۳، شرکت فیلمسازی خود را به نام Robert Alexander Productions آغاز کرد، در حالی که بهصورت فریلنس برای سایر استودیوها کار میکرد و به نقشهای مهمان در برنامههای تلویزیونی روی آورد. او در برنامههایی همچون Death Valley Days، Burke's Law، The Untouchables، Naked City، The Twilight Zone، Route 66 و The Virginian حضور یافت. کاکران که بهعنوان یک زنانبارهٔ بدنام شناخته میشد، سه بار ازدواج و طلاق کرد و اغلب در شایعات مطبوعات هالیوود به داشتن روابط با بازیگرانی همچون می وست، جین مانسفیلد، جون کراوفورد، مرل اوبرون، آیدا لوپینو و میمی ون دورن نسبت داده میشد. کاکران در شرایط مرموزی درگذشت. در مهٔ ۱۹۶۵، کاکران شرکت تولیدش را احیا کرده بود و به همراه سه زن که آنها را بهعنوان دستیار استخدام کرده بود، سوار بر یک قایق چهل فوتی برای سفر به آمریکای مرکزی و جنوبی به منظور یافتن لوکیشنهای فیلمبرداری شدند. در ۲۵ ژوئن ۱۹۶۵، قایق به بندر چامپریکو، گواتمالا رانده شد، همراه با سه زن زنده ولی بسیار پریشان و جسد استیو کاکران که ده روز پیش درگذشته بود. آن زنان نمیدانستند چگونه قایق را هدایت کنند و پس از مرگ او وابسته به رانده شدن قایق به سوی ساحل بودند. شایعات فراوانی دربارهٔ قتل و مسمومیت مطرح شد و بازیگر/معشوقهٔ سابقش مرل اوبرون با نفوذ خود تلاش کرد تا تحقیقات پلیسی بیشتری انجام شود، اما هیچ مدرکی دال بر وقوع جنایت هرگز تعیین نشد. علت رسمی مرگ او ادم عفونی حاد (عفونت ریه) اعلام گردید.
نمایش بیشتر
