بیوگرافی
سیلوی تستود در 17 ژانویه 1971 در لیون به دنیا آمد. والدینش زمانی که او دو ساله بود از هم جدا شدند. او دوران جوانیاش را در ناحیه کروی-روس در لیون گذراند و توسط مادرش که حسابدار بود بزرگ شد. در دبیرستان، چینی آموخت. از همان اوان به سینما علاقهمند...
سیلوی تستود در 17 ژانویه 1971 در لیون به دنیا آمد. والدینش زمانی که او دو ساله بود از هم جدا شدند. او دوران جوانیاش را در ناحیه کروی-روس در لیون گذراند و توسط مادرش که حسابدار بود بزرگ شد. در دبیرستان، چینی آموخت. از همان اوان به سینما علاقهمند شد و این دختر جوان بهویژه با نقش نوجوانی پیچیدهای که شارلوت گنزبور در L'Effrontée ایفا کرده بود همذاتپنداری میکرد. پس از نقل مکان به پاریس برای تحصیل تاریخ، خیلی زود وارد بازیگری شد و با پیوستن به کلاس آزاد در Cours Florent و سپس کنسرواتوار، جایی که ژاک لسال و کاترین هیگل معلمان او بودند، مسیر بازیگری را آغاز کرد. او اولین حضورش روی پرده را در سال 1994 در Couples et amants تجربه کرد.
او تصمیم گرفت در دوران جوانی بازیگر شود، پس از آنکه در فیلمها به بازیگران تحسین کرده بود. سپس در لیون نزد بازیگر و کارگردان کریستیان تاپونار تعلیم بازیگری دید. در سال 1989، به پاریس نقل مکان کرد تا تاریخ بخواند و همچنین در کلاسهای آزاد Cours Florent درسهای تئاتر گرفت، سپس به مدت سه سال در کنسرواتوار ملی هنرهای نمایشی نزد ژاک لسال و کاترین هیگل تحصیل کرد.
در اوایل دهه 1990، او نخستین نقشهای کوچک خود را در سینما بهدست آورد، سپس در فیلمهای بلند سینمایی مانند The Story of the Boy Who Wanted to Be Kissed اثر فیلیپ هارِل (1994)، Le Plus Bel Age... اثر دیدیه هودپن (1995) و حتی Love, etc. اثر ماریون ورنوکس (1996) بازی کرد.
در سال 1997، سیلوی تستود اولین موفقیت بزرگ سینمایی خود را در آلمان با فیلم Beyond Silence اثر کارولین لینک تجربه کرد، فیلمی که برای آن آلمانی، کلارینت و زبان اشاره را آموخت. او بهعنوان بهترین بازیگر زن جایزه فیلم آلمان (معادل سزار برای بهترین بازیگر زن) را دریافت کرد. در سال 1998، او نخستین نقش عمده خود را در سینمای فرانسه بازی کرد و با نقش بئا در Karnaval، نخستین فیلم بلند توماس وینسنت، در فرانسه موفقیت بزرگی کسب کرد؛ برای این نقش نامزد سزار بهترین بازیگر زن نوظهور شد و جایزه مایکل سیمون را دریافت کرد. او سپس حرفه بازیگری مهمی را آغاز کرد و تمایل خود را به سینمای مؤلف نشان داد.
در سال 2000، اجرای او در La Captive اثر شانتال اکرمان (اقتباس از رمان La Prisonnière اثر مارسل پروست) او را نامزد بهترین بازیگر زن در جایزه سینمای اروپا کرد. در سال 2001، او برای دومین نامزدیاش، سزار بهترین بازیگر زن نوظهور را برای تفسیر برجستهاش از کریستین پاپن، یکی از خواهران پاپن، در Les Blessures assassines اثر ژان-پیر دنیس، که بر اساس یک خبر مربوط به سال 1933 بود، دریافت کرد.
نمایش بیشتر
