بیوگرافی
ایوو لیوی (۱۳ اکتبر ۱۹۲۱ – ۹ نوامبر ۱۹۹۱)، که بیشتر با نام ایو مونتان شناخته میشود، بازیگر و خوانندهای فرانسویِ زادهٔ ایتالیا بود. گفته میشود او یکی از بزرگترین هنرمندان قرن بیستم فرانسه است.
مونتان در استیگنانو، روستایی کوچک در تپههای مونسوماتانو ترمه در ایتالیا، با نام ایوو لیوی به...
ایوو لیوی (۱۳ اکتبر ۱۹۲۱ – ۹ نوامبر ۱۹۹۱)، که بیشتر با نام ایو مونتان شناخته میشود، بازیگر و خوانندهای فرانسویِ زادهٔ ایتالیا بود. گفته میشود او یکی از بزرگترین هنرمندان قرن بیستم فرانسه است.
مونتان در استیگنانو، روستایی کوچک در تپههای مونسوماتانو ترمه در ایتالیا، با نام ایوو لیوی به دنیا آمد؛ پدرش، جووانی لیوی، تولیدکنندهٔ جاروب بود. مادر مونتان، جوزپینا سیمونی، یک کاتولیک متعهد بود. خانواده پس از به قدرت رسیدن فاشیست بنیتو موسولینی در سال ۱۹۲۳ ایتالیا را ترک کردند و به فرانسه رفتند. او در مارسی بزرگ شد، جایی که در جوانی در سالن زیبایی خواهرش (Salon de Coiffure) کار میکرد و بعدها در اسکلهها مشغول به کار شد. او حرفهٔ خود در نمایش را به عنوان خوانندهٔ موزیکهال آغاز کرد. در ۱۹۴۴، ادیت پیاف او را در پاریس کشف کرد؛ او را بخشی از برنامهاش کرد.
مونتان به عنوان خواننده و بازیگر به شهرت بینالمللی رسید و در فیلمهای متعددی نقشآفرینی کرد. او به خاطر ترانههای سبک کرونر شناخته میشود، و ترانههایش دربارهٔ پاریس بلافاصله به آثار کلاسیک تبدیل شدند. او یکی از شناختهشدهترین اجراکنندگان در موزیکهال «اُلمپیا»ی پاریس، به مدیریت برونو کوکاترکس، بود و با موسیقیدانانی از جمله دیدی دوپره تور داشت. در اکتبر ۱۹۴۷، او در تئاتر اتوال قطعهٔ "Mais qu'est-ce que j'ai?" (موسیقی: آنری بتی و شعر: ادیت پیاف) را خواند. بتی از او خواست «C'est si bon» را نیز بخواند اما مونتان امتناع کرد. پس از موفقیت ضبط این ترانه توسط خواهران اتین در ۱۹۴۸، او تصمیم گرفت آن را ضبط کند. مونتان در اتحاد جماهیر شوروی و اروپای شرقی نیز بسیار محبوب بود و در سالهای ۱۹۵۶–۵۷ تور کنسرت برگزار کرد.
در دوران حرفهای خود، مونتان در فیلمهای آمریکایی و همچنین در برادوی به ایفای نقش پرداخت. او در سال ۱۹۸۰ برای فیلم I comme Icare و بار دیگر در ۱۹۸۴ برای Garçon! نامزد جایزه سزار بهترین بازیگر شد. در سال ۱۹۸۶، پس از آنکه توان جذب مخاطب بینالمللیاش تا حد زیادی کاهش یافته بود، مونتان شصتوپنجساله یکی از بهیادماندنیترین اجراهای خود را ارائه داد، در نقش عموی مکار در فیلمهای «ژان دِ فلورِت» و «مانون دِ سورس» (هر دو ۱۹۸۶)، که بهترتیب با ژرار دوپاردیو و امانوئل بیرت همبازی بود. این فیلم در سطح جهان مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و موقعیت مونتان را در ایالات متحده احیا کرد، جایی که او در برنامهٔ Late Night with David Letterman حضور یافت.
در ۱۹۵۱، او با سیمون سینورِت ازدواج کرد و آنها در طول دوران حرفهایشان در چندین فیلم همبازی بودند. این ازدواج بنا به گفتهها نسبتاً هماهنگ بود و تا زمان مرگ او در ۱۹۸۵ ادامه یافت، هرچند مونتان روابط عاشقانهٔ پرسر و صدایی نیز داشت، بهویژه با بازیگر آمریکایی مارلین مونرو که با او در یکی از آخرین فیلمهایش، «بیا عاشق شویم» (Let's Make Love)، همبازی بود. او ناپدری دختر سینورِت از ازدواج قبلیاش، کاترین آلگره، بود.
تنها فرزند مونتان، پسری به نام والنتین، از همسر دومش کارول آمیِل (زادهٔ ۱۹۶۰)، در ۱۹۸۸ به دنیا آمد. در دعویٔ نسبی که سر و صدای زیادی در سراسر فرانسه برپا کرد، زنی دیگر مونتان را به پدر بودنِ دخترش متهم کرد و برای گرفتن نمونهٔ DNA از او به دادگاه مراجعه کرد. مونتان امتناع کرد، اما آن زن حتی پس از مرگ او نیز پیگیری را ادامه داد. در حکمی که تیتر اخبار بینالمللی شد، آن زن حق خارجکردن جسد مونتان و گرفتن نمونه را بهدست آورد. نتایج نشان داد که او پدر زیستی آن دختر نیست.
او در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ از مواضع چپگرا حمایت میکرد و در جشنوارهها و جلسات کمونیستی شرکت میکرد. ...
نمایش بیشتر
