فیلم Turbo Kid 2015

Turbo Kid (2015) یک آثار علمی–تخیلی پست‌آخرالزمانی با طعم نوستالژی دهه‌های گذشته: سه کارگردان و نویسنده—فرانسوا سیمار، یوآن-کارل ویسل و آنوک ویسل—با خلق این فانتزی آینده‌نگر بازیگوش، با قلبی پر از خشونت اغراق‌شده و طنزی آب‌زده، عطش مخاطب را برای فیلم‌های ارزان‌قیمت و کلیشه‌ای اما دوست‌داشتنیِ نوستالژیک برمی‌انگیزند. فیلم عمداً به سینمای «ژانر زباله‌پسند» و آثار کم‌خرج و بی‌پروایی ارجاع می‌دهد؛ گویی دارد با افتخار به...

Turbo Kid (2015) یک آثار علمی–تخیلی پست‌آخرالزمانی با طعم نوستالژی دهه‌های گذشته: سه کارگردان و نویسنده—فرانسوا سیمار، یوآن-کارل ویسل و آنوک ویسل—با خلق این فانتزی آینده‌نگر بازیگوش، با قلبی پر از خشونت اغراق‌شده و طنزی آب‌زده، عطش مخاطب را برای فیلم‌های ارزان‌قیمت و کلیشه‌ای اما دوست‌داشتنیِ نوستالژیک برمی‌انگیزند. فیلم عمداً به سینمای «ژانر زباله‌پسند» و آثار کم‌خرج و بی‌پروایی ارجاع می‌دهد؛ گویی دارد با افتخار به گنجینه‌هایی مثل The New Barbarians، After the Fall of New York و حتی The Road Warrior چشمک می‌زند. فضای Turbo Kid پُر از شلوغی انرژی‌زا، اغراق‌ و انتخاب‌هایی نابهنجار است که همین‌ها جذابیت فیلم را برای طرفداران «ب»-مووی‌ها و سرگرمی‌های آب‌زده اما سرزنده فراهم می‌کند. سازندگان بی‌پروا به نمایش خشونت و لذت‌های سطحی که نشانِ مشخصه‌ی سرگرمی‌های یک‌بار مصرفِ موفق است، تن نمی‌دهند و آن را با نشاط تمام به نمایش می‌گذارند. داستان در «آینده» سال 1997 اتفاق می‌افتد؛ جایی که دنیای ویران‌شده از باران‌های اسیدی و آثار پسامدرن نابودی هسته‌ای رنج می‌برد. شخصیت مرکزی، پسر یتیمی با نام «کید» (با بازی مانرو چمبرز) در این جهان مخروبه زندگی می‌کند؛ او روزگارش را در پناهگاهی ساده می‌گذارَد، با دوچرخه‌ی BMX می‌گردد و مدام کمیک‌بوک‌هایش—به‌ویژه شمارهٔ مورد علاقه‌اش «توربو من»—را ورق می‌زند. وقایع وقتی جذاب می‌شود که کید با دختری عجیب و شیرین به نام اپل (لورنس لابوف) آشنا می‌شود؛ کسی که گذشته‌ای مرموز دارد و برای قهرمانِ داستان جاذبه‌ای حیرت‌انگیز ایجاد می‌کند. اپل توسط رئیس قاضی و اهریمنی منطقه، زئوس (مایکل آیرون‌ساید) به خطر می‌افتد؛ زئوس علاوه بر آدم‌کشی، کنترل منابع حیاتی آب را هم در دست دارد. کید که قبلاً از زئوس کینه به دل داشته، با یافتن آنچه به‌نظر می‌رسد زره و ابزارهای قدرت‌مند «توربو من» است، تبدیل به نیرویی مقتدر می‌شود تا اپل را نجات دهد، در برابر زئوس بایستد و نظم را بازگرداند. فیلم از صحنه‌های اغراق‌شده، تعقیب‌های دوچرخه‌ای دیوانه‌وار، لباس‌های عجیب و غریب و نمایش‌های رنگارنگ هرج‌ومرجی بهره می‌برد که همه با نیشخند و عشق به زشت و زیبا بودنِ سینمای عامه‌پسند اجرا شده‌اند. خشونت خونین و طنز سیاه فیلم ممکن است برای برخی زننده و تا حدی منزجرکننده باشد، اما هم‌زمان سرگرم‌کننده و پرانرژی باقی می‌ماند. این ترکیبِ «کمپِ خورنده» و سَبکِ بی‌پرده‌ی فیلم است که به آن هویتی جسورانه و تند می‌بخشد. شخصیتِ اپل با شیطنت و بانمکی‌اش روح فیلم را بالا می‌برد و کمی رنگِ رمانتیک غیرمنتظره هم به داستان می‌افزاید. فیلم در مجموع روایت ساده‌ای دارد: انتقام و مقابله برای منابع آب، با گروه‌های کوچکِ شورشی که علیه حاکم ظالم می‌ایستند و سرنوشت نبرد در پایان مشخص می‌شود. Turbo Kid با بودجه‌ای محدود ساخته شده اما سازندگان تازه‌کارش ثابت کرده‌اند که می‌توان با خلاقیت و عشق به ژانر، فیلمی قابل‌قبول و لذت‌بخش تولید کرد. اگر از طرفداران فیلم‌های «ب» و آثار نوستالژیکِ خشن و نمایشی دههٔ 80 و اوایل 90 هستید، این فیلم برایتان لذت‌بخش خواهد بود و احتمالاً در آینده به یک فیلم کلت در میان دوست‌داران این گونه تبدیل می‌شود. مدت زمان: 1 ساعت و 33 دقیقه بازیگران اصلی: مانرو چمبرز، لورنس لابوف، مایکل آیرون‌ساید کارگردانان: فرانسوا سیمار، آنوک ویسل و یوآن-کارل ویسل رده‌بندی: بدون رده‌بندی (Unrated) ژانر: علمی-تخیلی / پست-آخرالزمانی / اکشن-ماجراجویی امتیاز منتقد: 3 از 4 ستاره امتیاز دیگر منتقد: 6.5 از 10