فیلم Jack 1996

رابین ویلیامز در نقش یک پسر ده‌ساله؛ بازیگران خوب، اما فیلمنامه نیاز به بازنویسی دارد خانواده پاولز در اوکلند صاحب نوزادی نارس می‌شوند که او را جک (رابین ویلیامز) می‌نامند. مشکل این است که جک با سرعتی چهار برابر حالت طبیعی رشد می‌کند، بنابراین وقتی بالاخره در ۱۰ سالگی اجازه می‌یابد در کلاس پنجم ثبت‌نام کند، ظاهری شبیه مردی ۴۰ ساله دارد. دایان لین نقش مادر...

رابین ویلیامز در نقش یک پسر ده‌ساله؛ بازیگران خوب، اما فیلمنامه نیاز به بازنویسی دارد خانواده پاولز در اوکلند صاحب نوزادی نارس می‌شوند که او را جک (رابین ویلیامز) می‌نامند. مشکل این است که جک با سرعتی چهار برابر حالت طبیعی رشد می‌کند، بنابراین وقتی بالاخره در ۱۰ سالگی اجازه می‌یابد در کلاس پنجم ثبت‌نام کند، ظاهری شبیه مردی ۴۰ ساله دارد. دایان لین نقش مادر او را بازی می‌کند، بیل کازبی معلم خصوصی‌اش است، جنیفر لوپز معلم مدرسه و فرن درشر نقش مادر مجردی را دارد که به او جذب می‌شود. «جک» (۱۹۹۶) موضوع پایه‌ای «بِیگ» (۱۹۸۸) را می‌گیرد و آن را با ناپختگیِ «میلک مانی» (۱۹۹۴) ترکیب می‌کند. فیلم می‌کوشد هم جدی باشد، هم کمدی اسلپ‌استیک و هم تراژدی عمیق — ترکیبی که از نظر لحن آشفته به نظر می‌رسد. با این حال، اگر صحنه‌های اسلپ‌استیک، به‌ویژه آن‌هایی که با کودکان‌اند (مثل سکانس‌های خانه درختی)، بهتر کار شده بودند، نتیجه موفق‌تر می‌بود. در بازی بازیگران یا ساخت فیلم مشکلی نیست؛ مشکل اصلی فیلمنامه است که باید بهتر نوشته و پتانسیلِ سوژه را پرورش می‌داد. در شکل حاضر برایم پذیرفتنی نبود که رابین ویلیامز نقش پسری ده‌ساله را بازی می‌کند، و صحنه‌های کمدی با حضور بچه‌ها برایم چندان اثرگذار نبودند، هرچند تا حدی بامزه‌اند. خوشبختانه چند نکته فیلم را ارزش تماشا می‌کند: لوپز، درشر و لین بازی‌هایی جذاب دارند و به‌ویژه سکانس‌های مشترک لوپز و درشر—مانند سکانس بار—برایم لذت‌بخش بود؛ بیل کازبی همان رفتاری دوست‌داشتنی را دارد (پیش از سقوط حیثیتی‌اش)؛ و نیمهٔ دوم فیلم از نیمهٔ اولِ نامطمئن بهتر است. فرانسیس فورد کاپولا قبلاً با «پگی سو ازدواج کرد» (۱۹۸۶) نشان داده بود که از عهدهٔ این نوع آثار خیال‌ورز برمی‌آید، اما این‌جا به فیلمنامه‌ای بهتر نیاز داشت. با این همه، بعضی‌ها این فیلم را دوست دارند در حالی که منتقدانی چون سیسکل و ایبرت آن را به‌شدت نقد کردند؛ بنابراین به‌نظر می‌رسد مسئله در نهایت سلیقه‌ای باشد. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۵۳ دقیقه است و در مناطقی شمالِ اوکلند/سان‌فرانسیسکو فیلم‌برداری شده است (والِجو، میل ولی و راس). نمره: C+