بیوگرافی
داستین لی هافمن (متولد ۸ اوت ۱۹۳۷) بازیگر و فیلمساز آمریکایی است. او به خاطر نقشآفرینیهای متنوعش از ضدقهرمانان و شخصیتهای آسیبپذیر احساسی شناخته میشود. بازیگر رابرت دنیرو او را «بازیگری با چهرهٔ آدم معمولی که انسانیت دردناک را تجسم میبخشید» توصیف کرده است. هافمن در سنین جوانی میدانست که...
داستین لی هافمن (متولد ۸ اوت ۱۹۳۷) بازیگر و فیلمساز آمریکایی است. او به خاطر نقشآفرینیهای متنوعش از ضدقهرمانان و شخصیتهای آسیبپذیر احساسی شناخته میشود. بازیگر رابرت دنیرو او را «بازیگری با چهرهٔ آدم معمولی که انسانیت دردناک را تجسم میبخشید» توصیف کرده است. هافمن در سنین جوانی میدانست که میخواهد در رشتههای هنری تحصیل کند و وارد کنسرواتوار موسیقی لسآنجلس شد؛ بعدها تصمیم گرفت به سوی بازیگری برود و برای آن در پاسادینا پلیهاوس در لسآنجلس آموزش دید. اولین اجرای تئاتریاش در سال ۱۹۶۱ در نمایش «A Cook for Mr. General» در نقش ریدزینسکی بود. در آن زمان در چند نقش مهمان در برنامههای تلویزیونی مانند Naked City و The Defenders ظاهر شد. سپس در نمایش آف-برادوی «Eh?» در سال ۱۹۶۶ بازی کرد که اجرای او برایش هم جایزهٔ Theatre World و هم جایزهٔ Drama Desk را به ارمغان آورد.
نقش شکوفایی او نقش بنجامین برادداک در فیلم تحسینشده و نمادین مایک نکولز «The Graduate» (۱۹۶۷) بود که برای آن نخستین نامزدی جایزهٔ اسکار را دریافت کرد. نقش بعدیاش نقش «راتسو» ریتزو در «Midnight Cowboy» (۱۹۶۹) ساختهٔ جان شلسینگر بود که در آن در کنار جان وُیت بازی کرد؛ هر دو برای اسکار نامزد شدند و فیلم در ادامه برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم شد. او در دههٔ ۱۹۷۰ با نقشهایی که ساختار بازیگریاش را شکل دادند به موفقیت رسید و بهراحتی ژانرها را درنوردید: وسترن «Little Big Man» (۱۹۷۰)، درام زندان «Papillon» (۱۹۷۳)، نقش یک کمدین بحثبرانگیز و پیشگام در فیلم «Lenny» به کارگردانی باب فاسه (۱۹۷۵)، «Marathon Man» در کنار لارنس الیویه (۱۹۷۶)، و نقش کارل برنستاین که در حال تحقیق دربارهٔ رسوایی واترگِیت بود در «All the President's Men» (۱۹۷۶). در سال ۱۹۷۹ هافمن درام خانوادگی «Kramer vs. Kramer» را در کنار میرِل استریپ بازی کرد که هر دویشان برای اجراهایشان جوایز اسکار دریافت کردند.
پس از سه سال دوری از فیلمها، هافمن در کمدی دنیای نمایش سینِدی پولاک «Tootsie» (۱۹۸۲) بازگشت؛ فیلمی دربارهٔ بازیگری تلاشگر که برای گرفتن یک نقش تظاهر میکند زن است. او در سال ۱۹۸۴ با اجرای نقش ویلی لومن در «Death of a Salesman» به صحنه بازگشت و یک سال بعد همان نقش را در یک فیلم تلویزیونی تکرار کرد که برایش جایزهٔ Primetime Emmy را به ارمغان آورد. در سال ۱۹۸۷ او در کمدی «Ishtar» به کارگردانی الین می در کنار وارن بیتی بازی کرد. او برای نقشآفرینیاش در نقش نابغهٔ اوتیستیک ری بابیت در فیلم «Rain Man» (۱۹۸۸) که در کنار تام کروز بود، دومین جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برد. در سال ۱۹۸۹ برای اجرای شخصیت شایلاک در یک نمایش صحنهای از «The Merchant of Venice» نامزد جایزهٔ تونی و جایزهٔ Drama Desk شد. در دههٔ ۱۹۹۰ او در فیلمهایی مانند اقتباس کمدی-اکشن وارن بیتی «Dick Tracy» (۱۹۹۰)، «Hook» (۱۹۹۱) به کارگردانی استیون اسپیلبرگ در نقش کاپیتان هوک، فیلم فاجعهٔ پزشکی «Outbreak» (۱۹۹۵)، درام جنایی حقوقی «Sleepers» (۱۹۹۶) و کمدی سیاه طنزآمیز «Wag the Dog» (۱۹۹۷) در کنار رابرت دنیرو حضور داشت.
نمایش بیشتر
