بیوگرافی
داستین لی هافمن (متولد ۸ اوت ۱۹۳۷) بازیگر و فیلمساز آمریکایی است. او بهخاطر نقشآفرینیهای چندوجهیاش در نقشهای ضدقهرمان و شخصیتهای از نظر عاطفی آسیبپذیر شناخته میشود. بازیگر رابرت دنیرو او را «بازیگری با چهرهی آدم معمولی که جنبههای بشریِ دلخراش را مجسم میکرد» توصیف کرده است. هافمن در سنین...
داستین لی هافمن (متولد ۸ اوت ۱۹۳۷) بازیگر و فیلمساز آمریکایی است. او بهخاطر نقشآفرینیهای چندوجهیاش در نقشهای ضدقهرمان و شخصیتهای از نظر عاطفی آسیبپذیر شناخته میشود. بازیگر رابرت دنیرو او را «بازیگری با چهرهی آدم معمولی که جنبههای بشریِ دلخراش را مجسم میکرد» توصیف کرده است. هافمن در سنین کم میدانست که میخواهد در هنر تحصیل کند و وارد کنسرواتوار موسیقی لسآنجلس شد؛ بعدها تصمیم گرفت وارد بازیگری شود و در پاسادنا پلیهاوس لسآنجلس آموزش دید. اولین اجرای تئاتری او در سال ۱۹۶۱ در نمایش A Cook for Mr. General در نقش ریدزینسکی بود. در آن دوره در چند نقش مهمان در برنامههای تلویزیونیای مانند Naked City و The Defenders ظاهر شد. سپس در نمایش آف-برادوی Eh? در سال ۱۹۶۶ به ایفای نقش پرداخت که اجرای او منجر به دریافت جایزه Theatre World و Drama Desk شد.
نقش جهشآفرین او بنجامین برادوک در فیلم تحسینشده و نمادین مایک نیکولز، The Graduate (۱۹۶۷) بود که برای آن نخستین نامزدی جایزه اسکار را دریافت کرد. نقش بعدی او «راتسو» ریتزو در Midnight Cowboy (۱۹۶۹) بود که در آن در کنار جون وویت بازی کرد؛ هر دوی آنها نامزد اسکار شدند و فیلم نیز جایزه اسکار بهترین فیلم را کسب کرد. او در دهه ۱۹۷۰ با ایفا نقشهایی که شکلدهندهی فن بازیگریاش بودند، موفقیت یافت و بیدردسر از ژانری به ژانر دیگر گذر کرد: در وسترن Little Big Man (۱۹۷۰)، در درام زندان Papillon (۱۹۷۳)، در نقش یک کمدین جنجالی و پیشگام در Lenny (۱۹۷۵) به کارگردانی باب فاسی، در Marathon Man در کنار لارنس الیویه (۱۹۷۶)، و بهعنوان کارل برنشتاین در تحقیقات مربوط به رسوایی واترگیت در All the President's Men (۱۹۷۶). در سال ۱۹۷۹ هافمن در درام خانوادگی Kramer vs. Kramer در کنار مریل استریپ بازی کرد. هر دوی آنها برای اجراهایشان جایزه اسکار دریافت کردند.
پس از وقفهای سهساله از فیلمها، هافمن در کمدی دنیای نمایش به کارگردانی سیدنی پولاک، Tootsie (۱۹۸۲)، بازگشت؛ فیلم دربارهٔ بازیگری است که برای گرفتن یک نقش وانمود میکند زن است. او با اجرای ویلی لوومن در نمایش Death of a Salesman در سال ۱۹۸۴ به تئاتر بازگشت و یک سال بعد همین نقش را در یک فیلم تلویزیونی بازتولید کرد و برای آن جایزه امی ساعات پربیننده را بهدست آورد. در سال ۱۹۸۷ او در کمدی Ishtar اثر ایلین می در کنار وارن بیتی بازی کرد. او برای بازی در نقش ری بابیت، نابغهٔ دارای اوتیسم، در فیلم Rain Man (۱۹۸۸) که تام کروز نیز در آن نقشآفرینی میکرد، دومین جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد. در سال ۱۹۸۹ برای ایفای نقش شایلاک در نمایشی از The Merchant of Venice نامزد جایزه تونی و جایزه Drama Desk شد. در دهه ۱۹۹۰ او در فیلمهایی مانند اقتباس کمدی-اکشن وارن بیتی Dick Tracy (۱۹۹۰)، Hook (۱۹۹۱) به کارگردانی استیون اسپیلبرگ در نقش کاپیتان هوک، فیلم فاجعه پزشکی Outbreak (۱۹۹۵)، درام جنایی-حقوقی Sleepers (۱۹۹۶)، و کمدی سیاه و طنزآمیز Wag the Dog (۱۹۹۷) در کنار رابرت دنیرو حضور یافت.
نمایش بیشتر
